Bizimkiler konuşmaya başladıklarında ilk kullandığı kelimelerden birisi ilginç bir şekilde "kendim" oldu. Çocuklar doğuştan çılgınca bir özgüvenle doğuyorlar. Kendimizden ve etrafımızdan bildiğimiz gibi özgüven kaybı çocukların ilerideki hayatlarını Çok etkileyebiliyor.
Özgüven denince hemen risk de akla geliyor. Risk yapılan girişim sonucunda neleri ortaya koyabildiğimizdir. İşte meselenin en zor kısmıda burada. Çünkü risk değerlendirme potansiyeli çocuklarda yazıyla sıfır. Bu durumda cesaret gösteren onlar riski değerlendiren biz oluyoruz ama bu inanın çok zor birşey. Bir bakıma bıçak sırtı bir durum. Çocuğu bir taraftan deneyimlemesi için özgür bırakmak lazım diğer taraftanda başına bir iş gelmemesi için hep gözetmek ve olabilecekleri tahmin etmek. Biz onları biraz özgür bırakalım diye bir kaç ciddi tehlikeyi ucuz atlattık. Gerçekten insanın kendisini riske atmasıyla çocuğunkini atması bambaşka birşey.
İngilizce'de çok sevdiğim bir ifade var: affordable risk. yani karşılığı ödenebilir bir nevi her zaman geri dönüşü olan risk.
Biz de "kendim" Ie başlayan aksiyonlarda böyle affordable risk alıp almadığına bakmaya çalışıyoruz.
