Çocuklar 3 aylıkken tembel babanın ikizlerle imtihanı

Günler hızla ilerlerken zaman zaman geçmişe bakıp çocuklarla ilgili yaşadığımız iyi, kötü, komik olaylarımız aklımıza geliyor. İkizler henüz daha 3 aylık. Onlarla beraber yaşamayı günlük hayata uygulama gayreti içerisinde yaratıcı fikirler peşindeyiz. Çocukları sallamak için ilginç bir yöntem bulmuşuz. O zamanlar radikal gazetesi çıkıyormuş. Ben de gazeteleri eklerine varıncaya kadar okuyabiliyormuşum.

Balonlu araba yaptık

Pazar günü cimnastikten sonra hava yağmurlu olduğu için mecburen eve döndük. Aslında çok soğuk değildi ama ıslak ve çamurlu bir ortam vardı. Evde olmayı fırsat bilip ne zamandır çocuklarla birlikte balon gücüyle giden arabayı hayata geçirmeye karar verdim. Teknik tarafı daha güçlü olan Can zaten sürekli sorup duruyordu.
Youtube'dan birkaç örnek projeyi inceledim.
Kapakları motorlu el matkabı ile deldik. Bir tane örnek deldikten sonra diğer kapakları çocuklar deldiler. Daha önceden bir taraflarına zarar vermesinler diye küçük matkabı kullanmasına izin vermemiştim. Bu sefer kullandılar. Yine de bir birlerine batırmasınlar diye dikkat ettim.

Delinen kapaklara ahşap çöp şiş parçasını sokup sıcak yapışkan tabancası ile sabitlemek gerekiyordu. Sıcak yapışkan tabancasının sıcaklığı 120 C'ye ulaştığı için çocukların tabancanın ucundaki metal kısma kesinlikle dokunmaması gerekiyor. Ada'nın özellikle yanık ile acı tecrübeleri olduğu için özellikle dikkat etmek gerekti. Neyse biraz yardımla beraberce yaptık.

Tekerlekleri bir kutuya sabitleyip üzerine de balonu koyunca araba bitti. Balon arabayı çok ilerletemedi maalesef. Bu da aslında çocuklarla konuşabilecek konu. Tekerlekler yeterince serbest dönemediğinden olabilir ya da balon yeterince itme sağlamadığı da olabilir.

İzmir'de kar

Karlar ülkesi (frozen) filmi çıktığından beri soğuk ve karla çok ilgiliyiz. Çocuklar her ne kadar sıcak bir evde kendilerini karlar ülkesi dünyasında hayal etselerde gerçek karın yağmadığı İzmir'de prenses Elsa olmayı isteyipde kara dokunmamış çok çocuk var. Az biraz dağlara kar yağınca çoluk çocuk herkes dağlara akın edip bir kaç gün kalan karın tadını çıkartıyor.
Biz de yeni yılın ilk günü çocuklar biraz olsun kar görsünler diye Çiçekli köyüne gittik. Aslında hemen hemen her hafta gidiyoruz ama bu sefer kara özel oldu.
Karın çoğu erimiz sadece gölgede kuytularda kalmış ama olsun, çocuklara fark etmiyor. Normalde de bir şeyleri atmayı çok seven Can için kartopu oyunu çok zevkli oldu. Hafif buzlaşmış kar topu sert olduğundan Ada'nın yüzüne gelen kar topu yüzünü kıpkırmızı kızarttı.

Çocuklara kitap okumak

Bu aralar bizim çocukların en sevdiği aktivitilerden birisi onlara kitap okunması. Uzun zaman onların sakin ve konstantre olmuş bir şekilde durmasını sağlamak çok kolay olmuyor ama kitap okunması bunu biraz sağlıyor gibi. Kitap okumak onları çok mutlu ediyor.
Eskiden daha kısa bol resimli hikaye kitaplarını okuyordum. Son zamanlarda daha uzun ve resimsiz kitapları da uzun süre dinlemeyi seviyorlar. Ben çocuklara kitap okumanın onların okumayı öğrenmesine kadar bir süreç olduğunu düşünüyordum. Kendileri okumayı öğrendiklerinde herkes kendi köşesine çekilir okur bir şeyler diyordum fakat 14 yaşına kadar onlara kitap okumanın faydalı olduğuna ve onları mutlu ettiklerini okudum.

Basketbol potasını kurduk

AVM'ye gitmek için iyi sebeblerden birisi Decathlon mağzası benim için. Bu aralar yürümek haricinde spordan uzak olsam da o mağazada sadece bulunmak bile bana ayrı bir mutluluk veriyor doğrusu. Mağazaya sık gidemesek de web sitelerinde ara ara vakit geçiriyorum. 

Uzun zamandır evin önündeki beton alana bir portatif basket potası kurmak istiyordum. Decathlon'da Kipsta the hoop v2 basketbol potasını buldum. Pota katlanabilir kaliteli plastikten yapılma ve çemberi tam boy. İki tane kalın şerit ile direk, ağaç gibi yerlere kolayca ve sıkı bir şekilde takılabiliyor.

Biz de demir bir direğe bunu taktık. Yine Decathlondan aldığım basket topunu da Can'a nasıl şişirmesini gösterip şişirttim. Topa iğne sokup bisiklet pompası ile şişirmek onun çok ilgisini çekti (Bunların hepsi bir deneyim işte)

Top ağır olduğu için başta zorlandı ama daha sonra alıştı. Pota ve top stantdarta yakın olsa da potanın yükseklikliği onların boyuna göre ayarladım. Çocuklar basket oynamak istedikleri güzel günlerde hemen direği çıkartıp potayı kuruyoruz. Spor bizim çocukların enerjisini biraz olsun alıyor.

İlhan dede de yeni potayı test etti.

Yaratıcılık

Çocuklar hafta sonları bizden daha erken kalkıyorlar. Bizim uyanmamızı bekledikleri sabır gösterdikleri zamanlarda bazen kendi kendilerine oynuyorlar. Televizyon ve tablet sabahları onlar için bir seçenek olmadığı için mecbur kendilerini oyalayacak bir şeyler buluyorlar. Canları sıkıldıklarından çok yaratıcı şeyler buluyorlar.

Bir yazıda okumuştum, çocukların sıkılmaları için zaman vermek gerekiyormuş. Sıkılan çocuklar eğlenceli vakit geçirmek için yaratıcı çözümler bulabiliyorlar. Sıkıldıklarında onlara hep bir aktivite bulmaya çalışmak aslında onlara yapılan bir iyilik değil. Nasıl her şeyi yapmak onların yeteneklerini geliştirmiyorsa sıkılınca onlara yapacak bir şey bulmaya çalışmak onların yaratıcılığını körelten bir şey. Bizim çocuklarda hiç aklımıza gelmeyen yaratıcılık pırıltılarını gözlemliyoruz.

Bir sabah ikea masasının üzerinde buldukları askı parçaları ile air hockey oyunu icat etmişler. İki kardeş olduğu için de kendi kurallarını oluşturup oynuyorlardı. Ada mutfaktan bulduğu kabın içerisine mandalları doldurup sana milk shake yaptım dedi. O nesneleri bu şekilde oyun olarak kullanmak kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi.

Ada'nın sabah milk shake hazırlamış bize

Yıl sonu gösterisi

Bale öğretmenlerinin organize ettiği hint gösterisi

Çocukları ve öğretmenleri yaza doğru ayrı bir gösteri heyecanı sarıyor. Öğretmenleri bize sürpriz olsun söylemeyin diye sıkı sıkı tembih etseler dahi onlar konuşmadan edemiyorlar. Biz de heyecanla bekledik. Çocukları sahnede  ve bizim için bir şeyler sunduğunu görmek gerçekten çok gurur verici.

Demircili Deniz Yıldızı'nda bir gün

Yaz gelince çocuklar hafta içi deniz diye tutturuyorlar haliyle. Bizlerde çocuklarla gidilebilecek yeni yerlerle ilgili keşifler yapıp hem kendimiz hem de onları gezdirmeyi planlıyoruz. İzmir'de günübirlik gidilecek pek çok seçenek olmasında rağmen kalabalık, denizin temizliği, plajdaki tesisler, taş ya da kum olması gibi faktörleri değerlendirince çok fazla seçenek kalmıyor.

Çiçekli'de bir gün

Çocuklar hafta içi zamanlarını anaokulunda çok az dışarı çıkarak geçiriyorlar malesef. Dışarıya çıkıp doğa içerisinde yaşamaları için en azından hafta sonları fırsat bulmalarını sağlamaya çalışıyoruz.

Eğer başka programımız yoksa tipik bir köy günü şöyle geçiyor. Kahvaltıyı evde yapıyoruz. Kahvaltıdan sonra biraz çizgi film izliyorlar. Bize de biraz gazete okuyup çay keyfi yapma zamanı kalıyor. Öğleden sonra da evden çıkıp köye doğru yol alıyoruz. Bisikletleri arabanın arkasına atıyoruz.

Packet Delivery: çocukların ingilizce ile imtihanı

Bizim çocukların sevdiği bir animasyon dizi var.:Super wings (Türkiye'de harika kanatlar diye gösteriliyor.). Burada robota dönüşebilen uçaklar dünyanın farklı yerlerindeki çocuklara paket getiriyorlar ve kapıyı çalıp "packet delivery" diyorlar. İşte bizimkilerde zaman zaman bu karakteri de içinde olan bir oyun oynuyorlar kendilerince.



Televizyondaki akışların kontrolsüz olduğundan ve de bolca reklam içerdiğinden televizyon yerine youtube dan indirdiğimiz videoları gösterme kararı almıştık. Bizim evde hiç bir zaman çocuk kanalları açılmadı bunun yerine TV izleme zamanlarında videoları gösterdik. Youtube dan indirdiğimiz videolar neredeyse hepsinin İngilizce olmasından dolayı başlangıçtan beri İngilizce izlemeye alıştılar. Anlamasalar da olayların gidişatından çıkarıyorlar konuyu. Bir çok filmi hiç açıklama beklemeksizin ingilizce olarak izlediler.

Superwings'i de youtube dan buldukça izlettik. Youtube'da bir kanalları var ve ingilizce olarak tüm bölümleri yayınlıyorlar. İngilizce tüm bölümleri izlediler. Öyle alıştılar ki geçenlerde annemlerde Türkçesini izlediklerinde bu ne böyle bundan hiç bir şey anlamadık bile dediler.

Oyunları ilginç bir şekilde ingilizce oynuyorlar ama tabii ki dilleri dönmüyor bazen.



Super Wings'lerin Türkiye ziyaretleri ile ilgili bölümü burada.

Tebeşir

Çoğunluğu üst üstü alt alta yaşayan ve komşunu bile  tanımayan insanların yaşadığı metropol bir şehirde evinin önünde küçük bahçemiz olduğu için kendimizi şanslı hissediyoruz. Tabii ki bu şans çocuklardan sonra daha da önemli oldu. Az ve ya çok her gün çocukların dışarı çıkıp oyun oynamasını sağlamaya çalışıyoruz. Hala sokakta oynayabilen çocuklarından da bahçeye gelmesiyle ortam iyice şenleniyor.

Keçilerle birlikte başka bir doğa yürüyüşü

Yürüyüş ekibi; dede, ikizler, anne keçi ve ikiz keçiler

Bizimkiler özgürce oynayabildikleri için köye gitmeye bayılıyorlar. Arabanın bagajında onları oyalamak için bir sürü oyuncak var. Kum oyuncakları, top, bisikletler, frizbi, kitaplar her şey mevcut. Açık havada piknik yapmayı çok sevdikleri için peynir, zeytin, gevrek, meyve her zaman yanımızda olur. Koşturmaca ve saklambaç gibi oyunlarda her hangi bir oyuncak gerektirmediğinden her zaman oynanabilir.

Ormanda yürüyorduk...

Bu sene havalar mevsim normallerinin üzerinde gittiğinden biz de her hafta sonu kendimizi Çiçekliköy deki bahçeye atıyoruz. Bahçenin kenarındaki ormanda yürümek hepimize iyi geliyor. Orman içi patikaları kimi zaman dikenli çalılarla kaplı olduğundan çocuklar için ayrı bir macera oluyor. Sonuçta çalıların arasından yollarını nasıl bulacaklarını da öğreniyorlar.

Doğada yürüyüş hem çocukların doğayı deneyimleme hem de enerjilerini atmalarında çok faydası olduğunu gözlemliyoruz.

Diş dolgusu

Her gece yatmadan önce Ada ve Can'ın dişlerini fırçalamalarına yardım ediyorum.  Kendilerine bıraktığımızda biraz baştan savma yaptıklarından biraz fıtçalamalarına izin verip sonra da ben güzelce fırçalıyorum. Söylediklerine göre okulda da bir kere fırçalıyorlarmış.

Epeydir Can'ın alt dişlerinin birinde bir çürük başlangıcı görüyorduk. Ailecek dişlerimizi kontrol ettirmeyeli uzun zaman olmuştu.  Hayatımızda gördüğümüz en eli hafif diş doktoru olan arkadaşımız Ersin'den randevu aldık.

Çocuklara diş doktoru ziyareti konusunda biraz ısındırmak ve korkularını atmak için öncesinde bir kitap alıp okuduk.

Tulum ikizleri

Geçen sene anaokulunun ilk yılıydı. Çocuklar neredeyse her haftayı hasta bir şekilde geçirmişlerdi. Biz de yıldık onlar da. Bu sene daha az hasta olmaları için elimizden gelen tüm önleyici faaliyetleri almaya karar verdik. Bir kere çocuklar hasta olduktan sonra antibiyotik ateş düşürücü döngüsünden kurtulamıyorlar maalesef.

Geçen seneki hastalık sezonu epeyce şey öğretti bize. Evimiz klima ile ısıttığımız için odalarda homojen olarak sıcaklık sağlamıyoruz. Çocukların odası haliyle serin oluyor. Özellikle Can genelde deli yatıyor ve üzerinde yorgan tutmuyor. Uykusu o kadar ağır ki üşüse dahi nasıl olup ta uyanmadığını hep hayret etmişizdir.  Kış olduğunda çocuklarının üzerini kontrol etmek geleneksel olarak Türk anne-babalarının kışın sürekli stresidir.

Trenci Dede

İlhan dede meslek hayatına tren hareket memuru olarak başlamış. Ankara'da tren görevlisi olmak için yatılı eğitim almış. Trenler ve istasyonlarla ilgili bilgileri aradan 50 seneden fazla zaman geçmiş olmasına rağmen hala çok canlı. Trenlerle ilgili bilgilerini ara sıra çocuklarla paylaşıyor. Bir de tren sesi ve ritmi ile ilgili bir oyun biliyormuş.

Derin mevzular

Can babasından sticker almasını istedi sınıf arkadaşı Derin'e hediye edecekmiş. Neden Derin'e diye sorunca da o çok uslu dedi ama daha önce de sınıfın en güzel kızı kim diye sorunca da Derin demişti nedense ; )

Can'ın ilk yazısı

Tüm uzun yolculuklar bir adımla başlar. İkizlerden yazma adımını ilk Can attı bugün.  Daha doğum günlerine çok zaman olsa da doğum günleri ile ilgili plan yapıyorlar. Bugün konu yeniden açıldığında bir daha ki doğum günü pastasını kendilerinin tasarlayabileceğini söylemiştim. Resmini çeker pastacılardan yapmasını isteyebiliriz demiştim. İki katlı içi boş bir pasta çizip Adadan boyamasını istedim. Ada baştan savma biçimde ay ve yıldızlar yapıp bıraktı. Ada figür ve detay çiziminde şimdilik Can kadar yetenekli değil şimdilik. O boyamak ve taramayı seviyor daha çok. Yapamıyorum deyip bırakıyor.

Yüzmeye başlangıç

Yazın çocuklarla ilgilecek birilerini bulamadığımız için çocuklar non stop okula devam ettiler. Yazın sıcak havalarda çcocukları biraz farklı oyalamak isteyen okul yüzme etkinliği ayarlamış. Biz de çocuklar bizim gibi deneme yanılma olarak kara düzen öğrenmesinler hem de biraz eğlensinler diye sağlık raporu alıp yüzmeye gönderdik.

Haftada iki gün olan yüzme derslerinin birisine hem ne yaptıklarını merak ettiğim hem de biraz fotograf çekmek için onların servisiyle bende gittim. Aslında tam olarak yüzmüyorlar ama suyun içinde temel hareketleri öğretmen eşliğinde yapıyorlar.

Yüzme etkinliği bizimkilerin gittiği ilk havuz etkinliği oldu. Etrafımızda bunca deniz varken havuz bize gereksiz geliyor normalde.

Kollektif resim çalışması

Can'ın yaptığı boş kalpleri Ada boyadı

Can ve ada ikiz kardeş olmalarına rağmen yeteneklerinin farklı yönde olduğunu gözlemliyoruz. Bu farklılığı en bariz olarak yaptıkları resimlerden görüyoruz. Can'ın çizgileri oldukça iyi. Ayrıntılı nesneler çizebiliyor. Sabırlı ve küçük detaylara dikkat ediyor.

Ada ise ince ayrıntılar yerine kalın ve geniş taramalar yapıyor genellikle. Büyük boşlukları hızlı ve kalın taramalarla(büyük ölçüde sevdiği mor renkle) dolduruyor.Çoğunlukla ilgisi kısa sırada dağılıp resim yapmayı terkedip başka bir şey yapmaya başlıyor.

Genelde ayrı ayrı çalışıyorlar. Sürekli birbirlerinin resmini karalayarak sabote etmeye başlıyorlar. Genelde kavga ve daha sonrasında bizim müdahalemizle etkinlik bitiyor.

Bugün ilk defa beraber bir çalışmayla kolektif bir resim yaptılar. Can kalp çizdi. Ada ise geri kalanını tamamladı. Ortaya harika bir ortak yapım çıktı. Bu takım çalışmasının ileride eğitim hayatlarını nasıl etkileyeceklerini merak ediyorum doğrusu.